؛عشق؛
عشق در تنگنای لفظ به معنی دوست داشتن به حد افراط است ..
شیفتگی دلدادگي دلبستگي وابستگي و يا حتي دوستي مفرط است .
عاشق : يا همان كسي كه عشق را پيشه مي كند و عشق مي ورزد.
و يا اين نيست كه عشق افراط در محبت است كمانكه مي دانيم كه افراط طلبي امري ناشايست است در هر كاري جز به يگانه دانا...
عشق يك انسان را به مجنون تبديل مي كند ولي در مقابل مي توان گفت عشق در جايگاه درست
خود انسان را به كمالات خواهد برد..
عشق هاي مجازي يا به گفته اي عشق هاي زميني به گونه اي است كه علاج آن رسيدن به معشوقه
است يا حتي اين عشق منتفي خواهد شدو اين جز بيماري و جنون چيزي بيش نيست .....
چه بسا عشق حقيقي آن است كه اتمام نيافتني است يعني حب به يگانه دانا به طوري كه لحظه به
لحظه فزون تر ميشود آن شخصي كه اين عشق را به مهرآفرين نداشته باشد در هيچ شرايطي قلبش و
روحش و جسمش پذيراي عشق زميني نيست و به هيچ فرجام دارد..
خاكستر گفت:
آتش را مي بخشم ؛
تبر را هرگز ...
عشق ورزيدني ست نه چيدني!!!
